با سلام خدمت كارشناس محترم سال 79 عقد كردم و سال 80 زندگي مشتركم را شروع كردم سه سال با خانواده همسرم...
( تحصیلات : دیپلم ، 32 ساله )
با سلام خدمت كارشناس محترم سال 79 عقد كردم و سال 80 زندگي مشتركم را شروع كردم سه سال با خانواده همسرم توهين و تحقير شدم و چون كلاً آدم ساكت و صبوري هستم تحمل كردم در ضمن پدر و مادرم فوت شدند الان 10 سال گذشته و پسري 6 ساله دارم زندگي ام را دوست دارم ولي اينقدر رفتار همسرم در اين مدت آزار دهنده و زشت شده كه ديگر نمي توانم با اين شرايط زندگي كنم من 7 ساله كه كارمند يك شركت پيمانكاري در يك مجتمع صنعتي هستم در اين 7 سال نه يك ريال پس انداز كردم نه براي خودم خرج كردم نفقه هم كه اصلاً نمي داند چيست تمام اين چند سال خرج خانه و بدهيهاي همسرم كردم .
همسرم فردي ولخرج ، خوشگذران و رفيق باز فوق العاده دروغگو و حق به جانب است مشروب مي خورد دست بزن دارد فحاش هم هست اخلاق او روي پسرم تاثير گذاشته اين چندسال فقط بخاطر پسرم و هم آبرويم ساكت ماندم خواهر و برادرهايم و حتي خانواده شان از خصوصيات اخلاقي او باخبرند ولي خانواده اش خيلي حمايتش مي كنند چند بار قول داد رفتارش را عوض كند اما بعد از يكي يا دو ماه دوباره همانطور مي شود ديگر نمي توانم تحملش كنم مي خواستم به دادگاه مراجعه كنم آيا به نظر شما اول درخواست طلاق بدهم و يا مهريه ام را به اجرا بگذارم مهريه ام 300 سكه است در ضمن هر دوتايمان به پسرمان وابسته هستيم و هميشه توي دعواهايمان مي گويد طلاقت مي دهم بچه را ازت ميگيرم آيا با اين خصوصيات اخلاقي كه دارد دادگاه بچه را به او مي ده نمي دانم ديگه خسته و درمانده شدم نمي دونم چه كار كنم تو رو خدا كمكم كنيد . متشكرم
مشاور (Plato )
باسلام توصیه میشود ابتدا دادخواست مطالبه نفقه بدهید، سپس دادخواست مطالبه مهریه و نهایتا دعوی طلاق عسر و حرج اقامه نمایید. چرا که پروسه طلاق در دادگاه یک پروسه طولانی و وقتگیر است و تا زمانی که این دعاوی به اثبات نرسد، غالبا طلاق رخ نمیدهد. چنانچه شما بتوانید سوء رفتار همسرتان نسبت به خود و عدم صلاحیت اخلاقی ایشان در نگهداری فرزندتان را در دادگاه به اثبات برسانید، خواهید توانست حضانت وی را بر عهده بگیرید مشروط بر اینکه شرایط روحی و مالی برای حضانت را داشته باشید.
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}